Vreugde en verdriet bij presentatie van sloep nr. 4 van het mv. Modjokerto (Ɨ1942)

Inleiding
WO II was op zee reeds in 1939 begonnen; toen de oorlog in 1940 compleet uitbarstte, kregen Nederlandse schepen de opdracht onmiddellijk aan Nederland gerelateerde havens, welke door de derde rijk naties werden bedreigd, te verlaten. In beslagname en gebruik door de vijand van onze schepen stond te gebeuren. Namelijk goede logistiek is van levensbelang; ook bij oorlogen. Kort gezegd; zijn je kogels op, dan verlies je de slag. De lijndienst van de toenmalige Rotterdamse Lloyd op het verre oosten van Rotterdam naar Azië, liep zo in al haar vaarwateren gevaar; Noordzee, Atlantische oceaan, Middellandse zee en de Stille oceaan, waaronder de Indische vaarwateren.

         ms. Modjokerto (1)
 

Dit gold ook voor het mv. Modjokerto (1), dat al sinds 1922 de zeeën bevoer. In maart 1942 werd zij door vijandelijke vliegtuigen ontdekt en aangevallen; de Japanse Marine nam het schip over met een kanonnade en liet later een onderzeeboot komen, omdat het schip niet wilde zinken. De in de sloepen gevluchte bemanning werd uit de boten gehaald en naar een Japans gevangenkamp gebracht, waar zij na martelingen zijn onthoofd. Dit is het verdriet, wat de nabestaanden jaren met zich meedragen. De rederij Koninklijke Rotterdamse Lloyd bestaat niet meer, maar gelukkig is er wel stichting Koninklijke Rotterdamse Lloyd museum, welke tevens oud- zeevarenden en hun familie bindt.
Onder de bezielende leiding van directeur Ed van Lierde organiseert het museum herdenkingen, waar nabestaanden nog iets over hun opa of vader met elkaar kunnen delen.

 Boei ms.Modjokerto (1                                        ) sloep 4

Verslag

In 2012 (70 jaar na dato) ontdekte men bij toeval een op Sumatra aangespoelde en voor waarloos achtergelaten sloep, die welhaast zeker afkomstig was van het in 1942 getorpedeerde vrachtschip. Na enig research is de boot naar Nederland gekomen en onder vaardige handen hersteld tot een prachtige motorsloep.  

Het museum is door allerlei bedrijven flink gesponsord; anders had het niet gekund. In een loods van Koninklijke van der Wees in Dordrecht werd de sloep op zaterdag 14 november 2015 in een herdenkingsprogramma gepresenteerd.



 Zangeres en comédienne Wieteke van Dort riep met haar mooie stem de Indische sfeer op. Enkele oud-zeevarenden van de KRL, die naast mij zaten, zongen de Indische teksten met haar mee. Dat kon je van binnen voelen. Uit eerbied voor de gevallen zeelieden werden twee minuten stilte in acht genomen.
Er werd een korte film getoond met beelden van ss. Modjokerto (zonder opsmuk), ronduit indrukwekkend.

 

De opvarenden dachten onder de maritieme wetgeving in de sloep veilig te zijn. Dat pakte heel anders uit. Over het afschuwelijke lot van de crew is met eerbied gesproken. 
De werkers en de sponsoren werden uitdrukkelijk bedankt. Een mooi gedicht werd door Wieteke voorgedragen.
Sloep 4 van de Modjokerto (spreek uit Modjokerrtò) is een fraai gelijnde stoere motorsloep voor 51 personen en ook de motor werd gestart.
Nu is voor de nabestaanden deze sloep thuisgevaren; er is zelfs een originele reddingsboei aanwezig. Een gezellig samenzijn was de afsluiting van deze presentatie en herdenking.
De expositieplaats van deze sloep zal later op de website van  het museum worden bekendgemaakt. www.krlmuseum.nl 

Restauratie van de sloep: http://www.krlmuseum.nl/rlsloep.html

 

please publish modules in offcanvas module position